Przyprawy - Pomidor

Dlaczego pomidor znalazł się między przyprawami? Wątpliwości miną, jeśli przypomnimy sobie, że pomidory są głównym składnikiem każdego sosu typu „ketchup". Pomidor pochodzi z północno-zachodniej części kontynentu południowoamerykańskiego, gdzie uprawiali go już Inkowie, podobnie jak i Aztekowie w Meksyku. Z Meksyku pomidor trafił w XVI wieku do Hiszpanii. Hiszpanie, deformując aztecką nazwę tumantl, nazwali go „tomate". Pod tą nazwą znany jest w wielu krajach europejskich. Matthiolus jako pierwszy spośród botaników europejskich opisał ten gatunek, i to w taki sposób, że unikano spożywania pomidorów aż do XIX wieku. Nadał mu nazwę mala insana — owoc niezdrowy. Książki naukowe potwierdzały przez długi czas jego trujące właściwości. Matthiolus miał podstawy do swoich twierdzeń, ponieważ zielone części rośliny pomidora są rzeczywiście w pewnym stopniu trujące. Jednak obawy wynikające z faktu, że pomidor należy do jednej rodziny z roślinami silnie trującymi, są mocno przesadzone. Pomidor jest byliną, lecz uprawia się go jako roślinę jednoroczną. Z natury swej jest rośliną pnącą, wymagającą podpór. W sprzyjających warunkach i przy odpowiedniej uprawie plony owoców mogą być bardzo obfite. Uprawiany w Europie od stosunkowo niedawna, pomidor szybko stał się owocem powszechnym o pierwszorzędnym znaczeniu. Jest spożywany nie tylko jako owoc lub warzywo, lecz służy także jako przyprawa zapachowa i barwiąca. Jest jedną z najszerzej rozpowszechnionych na świecie roślin uprawnych. Dzięki intensywnym pracom hodowlanym otrzymano wiele odmian różniących się kształtem, barwą i smakiem owoców. Niestety owoce najbardziej opłacalnych odmian — duże, okrągłe, o gładkiej skórce, znoszące dobrze transport — są bez smaku. Do sałatki ze świeżych pomidorów dodaje się więc ocet i inne przyprawy. Nie należy wybierać pomidorów na podstawie ich wyglądu, lecz smaku.

Więcej..
Bazylia — roślina aromatyczna, miododajna i lecznicza — zawdzięcza swoją nazwę botaniczną wyjątkowo przyjemnemu i przenikliwemu zapachowi, godnemu królów. Pochodzi z Azji Południowej, zadomowiła się w górach tropikalnej Azji i w Afryce, także na wyspach Pacyfiku. Bazylia została sprowadzona do Europy w XVI wieku i wkrótce stała się bardzo cenioną przyprawą kuchenną, aż do momentu, gdy została zdetronizowana przez przyprawy wschodnie. Ponowne odkrycie, podczas II wojny światowej, gdy szczególnie w Europie brakowało przypraw, zawdzięcza bazylia swojemu zapachowi, a także zawartemu w częściach zielonych olejkowi lotnemu, używanemu w przemyśle perfumeryjnym. Ulistnione łodygi służą przede wszystkim do przyprawiania sałat i potraw z pomidorów oraz sławnej zupy „au pistou". Bazylia jest szczególnie ceniona w kuchni włoskiej. Rękopis z XV wieku wymienia bazylię wśród ziół służących jako przyprawy do zup. Pojawia się także w średniowiecznych przepisach na warzywa marynowane w occie. Natomiast Dioskorydes przestrzegał przed nadmiernym spożywaniem bazylii, ponieważ ma ona osłabiać wzrok i utrudniać trawienie. Bazylia jest jednoroczną rośliną zielną, wyrastającą najwyżej do 40 cm. Uprawia się ją wyłącznie z nasion. Dobrze dojrzałe nasiona zachowują zdolność kiełkowania przez 5 lat. Jest to roślina bardzo wrażliwa na mróz, można ją więc wysiewać dopiero wówczas, gdy minie obawa wiosennych przymrozków.
Counter Strike 1.6 download fallout 4 Tort